คำคมเกี่ยวกับครู

2392

คติ ข้อคิด ของคนเป็นครู

  ครูคือผู้ยกระดับวิญญาณมนุษย์ ให้สูงสุดกว่าสัตว์เดรัจฉาน ครูคือผู้สร้างสมอุดมการณ์ มีดวงมาลเพื่อมวลชนใช่ตนเอง  
คำคมครู

นักเรียนเหมือนพฤกษา นานาชนิดในสวน

ครูเหมือนชาวสวนที่หมั่นรดน้ำ พรวนดิน

สักวันหนึ่งดอกไม้จะผลิดอกบานสะพรั่ง

มิช้า มินาน …ไม้ผลจะออกผลหอมหวาน

วันนั้น….คือวันที่ครู ได้รับรางวัล  จากผลงาน ที่เหนื่อยยาก

                                                สุมน  อมรวิวัฒน์

บัดนี้เรือจ้างถึงฝั่งแล้ว

ลูกศิษย์แก้วก้าวเดินขึ้นสู่ท่า

เหลียวหลังดูครูที่รักจักอำลา

เช็ดน้ำตาด้วยซึ้งคิดถึงครู

ใครหนอว่าเรือจ้างนั้นต่ำต้อย

เรามิเคยท้อถอยหรืออดสู

งานไหนเล่าจะเท่ากับงานครู

ตัวเราสอนเรารู้อยู่แก่ใจ

เด็กเล็กเล็กโดยสารมาเต็มลำ

หากแจวจ้ำส่งเดชเกิดเหตุใหญ่

ปล่อยเรือล่มจมน้ำคว่ำลงไป

ชีวิตใครเล่าจะดับกับสายชล

ในห้วงแห่งปัญหาเวลานี้

ใครเล่าสร้างความดีทวีผล

น้ำมือครูชุบชีวิตศิษย์ทุกคน

ประสาจนแจวเรือจ้างอย่างยอดเอย

                     สุมน  อมรวิวัฒน์

 

แสงสว่างจากคบเพลิงกี่ร้อยดวง พันดวง

หรือแม้แต่แสงสว่างจากดวงอาทิตย์

ก็ไม่เท่าแสงสว่าง ที่ครูนำทางให้แก่ศิษย์

 

ความก้าวหน้าของนักเรียน คือ ความภูมิใจของครู

ความสุขของศิษย์ คือ ความคิดของครู

ท่านใดมีข้อคิดดีๆ มีภาพสวยๆ เกี่ยวกับครู ที่สร้างเสริมความสุขให้มวลครูกรุณานำมาเพิ่มด้วยครับ

มีความสุขกันถ้วนหน้า

อย่าจน อย่าเจ็บ เฮง เฮง ขอรับกระผม

พระพุทธเจ้าได้เปรียบครูว่าเป็นทิศเบื้องขวา  ผู้มีหน้าที่อนุเคราะห์ต่อศิษย์ดังนี้

          1.แนะนำฝึกอบรมให้เป็นคนดี

          2.สอนให้เข้าใจแจ่มแจ้ง

          3.สอนศิลปวิทยาให้สิ้นเชิง

          4.ส่งเสริมยกย่องความดีงามความสามารถให้ปรากฏและ

          5.สร้างเครื่องคุ้มภัยในสารทิศ คือ สอนฝึกให้สามารถใช้ชีวิต

             เลี้ยงชีพและรู้จักดำรงรักษาตน  ในอันที่จะรู้จักดำรงรักษา

             ตน  ในอันที่จะดำรงชีวิตต่อได้วยดี

 

ครู คือ ผู้ให้

ผู้ให้…ความรู้

ผู้ให้…สติปัญญา

ผู้ให้…ความคิดสร้างสรรค์

ผู้ให้…ความเป็นคนดี

ผู้ให้…อนาคตของลูกศิษย์

การให้ที่ยิ่งใหญ่ของครู คือ ให้อย่างไม่ได้หวังสิ่งใดๆ

ลูกศิษย์

ลูกศิษย์ คือ ผู้รับการถ่ายทอด

ลูกศิษย์ คือ ลูกไก่ในกำมือ

ลูกศิษย์ คือ อนาคตของชาติ

ลูกศิษย์ คือ ความหวังของพ่อแม่

ลูกศิษย์ คือ ผู้สร้างชื่อเสียงให้กับครูและโรงเรียน

ลูกศิษย์ คือ แหล่งรับความรู้

แต่ลูกศิษย์ไม่ใช่แหล่งแสวงหาผลประโยชน์ หรือเป็นบันไดสนองกิเลสตัณหา

ครูผู้จุดประกาย

ประตูสู่ความเป็นครูที่ประสบความสำเร็จ………

คือ ความสำเร็จของลูกศิษย์

ความล้มเหลวของครู…………

คือ ความล้มเหลวของลูกศิษย์

ครูผู้จุดประกาย คือ ครูที่จะได้ทั้งความภาคภูมิใจและความสุขใจ

ที่เห็นลูกศิษย์เป็นคนดีของสังคม

ผู้ปกครอง

ผู้ปกครอง คือ ผู้ปกป้องและรักอย่างสุดชีวิตที่มอบให้กับลูกศิษย์

ผู้ปกครอง คือ ผู้มีความรักจนตาบอดไร้เหตุผล

ผู้ปกครอง คือ คู่ต่อกรของครู

ผู้ปกครอง คือ ผู้ควบคุมความประพฤติของครู

ผู้ปกครอง คือ กระจกเงาของครู

ผู้ปกครอง คือ ผู้ทำลายครู…?

เรือจ้าง

เขาเรียกใช้ เมื่อข้ามฝั่งไป ก็ไสหัวถีบ

เขาถึงฝั่ง ไม่รั้งรอ ขอขอบคุณ

เขาไม่สนใจ ไม่ใส่ใจ ในเรือจ้าง

เขาหาทาง ถึงฝั่ง ดังประสงค์

เขาถึงที่หมาย ปลายทาง อย่างอาจอง

เขาก็คง ไม่รู้ ครูชี้ทาง

เขาเปรียบครู ดังเรือจ้างแค่นั้นหรือ

ตำรา

ตำรา อยู่ที่ครู

ตำรา คือ ผู้ให้ความรู้

ตำรา คือ แหล่งข้อมูล

ตำรา คือ แหล่งหากิน

ตำรา คือ แหล่งข้อมูลในการวัดอนาคต

ตำรา คือ เครื่องมือในอาชีพครู

แต่อย่าให้ตำรามาเหนือกว่าความรู้ที่ครูจะให้

โรงเรียน

โรงเรียน คือ สถานที่สร้างเยาวชนให้เป็นคนดี

โรงเรียน คือ แหล่งรวมความรู้

โรงเรียน คือ สถานที่บ่มเพาะความถี่

โรงเรียน คือ สถานที่สร้างอนาคตของชาติ

แต่โรงเรียนกำลังจะขาดสิ่งเหล่านี้

เพราะโรงเรียนไม่มีชีวิต ไม่มีความคิด

คนจะคิดและสร้างให้โรงเรียนยิ่งใหญ่

เป็นแหล่งกำเนิดอนาคตของชาติ คือ

ครู…เป็นหัวใจ


สะพานแห่งอนาคต

ศิษย์หลายคน เดินผ่านข้ามไป สู่จุดหมาย

ศิษย์หลายคน ข้ามหายไปกับ ความสำเร็จ

ศิษย์มากมี ที่ข้ามไป สู่ผู้นำของประเทศ

ศิษย์เยอะแยะ ที่ข้ามไป สู่เจ้าของธุรกิจ

ศิษย์หลายต่อหลายมากมี ที่ข้ามไปโดยตรง ใช้สะพานไปสู่อนาคต

คนที่เป็นสะพานไปสู่ความสำเร็จไม่ใช่ใครที่ไหน คือ ครู

หลุมดำ…ของการศึกษา

ความโง่เขลา เบาปัญญาของคนที่เรียกว่าครู

ความหลงตัวเองของคนที่เรียกว่าครู

ความอวดตน ว่ารู้ดี ของคนที่เรียกว่าครู

ความไม่ทันโลก ทันความรู้ ของคนที่เรียกว่าครู

สักแต่เรียกว่าครู ของคนที่เรียกว่าครู

หลุมดำจะต้องถูกลบเลือนและหายไปจากการศึกษา

จึงต้องพัฒนาทั้งการกระทำ ความคิด ความรู้

ของคนที่เรียกว่า ครู


ปริญญา

สิ่งปรารถนาแห่งการศึกษา

ต่างไขว่คว้าให้ได้มา

แต่ใช่ว่าจะได้มาอย่างง่าย

ต้องเหนื่อยกายเหนื่อยแรงแสวงหา

ต้องอุตส่าห์ต้องทำจำให้ได้

ไม่ใช่ไกลไปเกินฝันถ้าหมั่นทำ

แล้วจะนำทำให้ใจเบิกบาน

น่าสำราญต่างเรียกขานขนานนาม

งามปัญญาวันได้มาปริญญาบัตร

เรียนกันทั้งชีวิต

โรงเรียนชีวิตไม่มีที่สิ้นสุด

ต้องเรียนกันตั้งแต่ลืมตาดูโลกจนลาโลกไป

ไม่มีใครเป็นครูผู้ชนะ

ที่คอยแนะให้ฟันฝ่าปัญหาได้

ครูคนแรก พ่อแม่ แก่แล้วจากไป

ครูใส่วิทยา พ้นเวลาก็ลาไป

จะคงเหลือไว้ ครูตนเอง

ที่อยู่คู่กับตนเอง ตลอดไปจนวันสิ้นลมหายใจ

ครู

แสงเรืองๆ ที่ส่องประเทืองอยู่ทั่วแดนไทย

คือแม่พิมพ์น้อยใหญ่

พวกครูไทยในแดนแหลมทอง

ถึงโรงเรียนก็เจียนจะสายจวนได้เวลา

ให้ศิษย์รออยู่พร้อมหน้า

ต้องรีบมาทำการสอน

เหนื่อยยากอย่างไร ไม่เคยได้มา หยุดพอพักผ่อน

โรงเรียนในดงป่าดอน

จะโหยอ่อนให้น้อยใจ

ของครู ใครๆ ก็รู้ว่าต้องหนักหนา

ครูก็ภูมิใจที่ สั่งสอนศิษย์มา เป็นหลายปี

cr. คุณพรชัย gotoknow.org/posts/309141